Value Plus rozwijamy ludzi w organizacjach

Skontaktuj się z nami: +48 500 450 510 +48 696 774 113

 asif aman 759315 unsplash

Sprawdź, które z nieempatycznych zachowań zdarza ci się stosować. 

Zmiękczanie.
Chcę z tobą porozmawiać o takiej drobnej kwestii… Zostaniesz chwilkę po godzinach?
Zamiast odważnego i otwartego proszenia, wyrażania stanowiska, odmawiania stosowanie zdrobnień, które mają załagodzić odbiór, umniejszyć sprawie, obronić cię przed reakcją drugiej strony.


Hurraoptymizm
Kto jak nie Ty! No daj spokój, dasz radę!
Hurraoptymizm to zagłuszanie własnych wątpliwości motywacyjnym bełkotem. Nie ma w nim realnego wsparcia drugiej strony i miejsca na wysłuchanie jej obaw.


Lekceważenie, ignorowanie, niezauważanie
Nie mam teraz czasu... Porozmawiajmy o tym kiedy indziej… Nie, nie widziałem/ nie słyszałem…
W obliczu trudności brak rozmowy lub umniejszanie wagi tematu. Podkreślanie innych priorytetów. To też powierzchowny sposób prowadzenia rozmowy (lub wg wyuczonego modelu – jak po sznurku), by nie zahaczyć o trudny temat.


Infantylizacja
Z czym mamy tu do czynienia? Z brakiem czego? No? Z brakiem czego? Brawo, z brakiem empatii!...
Tu przykład szkolnej formy zadawania pytań dorosłym ludziom, który zamiast rozwiązywać temat, spłyca go i jest formą poradzenia sobie lidera z własnym lękiem i/lub brakiem kompetencji.


Uprzedmiotowienie
„Jesteś cennym nabytkiem mojego działu..”, „podziel target na swoje miśki…”
Sprowadzanie pracowników do roli zasobu, nabytku, narzędzia, którym się realizuje cele. To mówienie o osobach jako indeksach, numerach. Tak, jakby cele się realizowało ludźmi, a nie z ludźmi.


Agresja
„Wszyscy mamy kredyty…”, „Za to ci płacą, żebyś robił cele…”, „ Jeszcze coś ci nie pasuje?...”
Tak, gdzie duża presja czasu i napięcie związane z osiąganiem celów, tam łatwo o agresję. Formą obrony siebie przed zespołem lub szefem staje się atak lub kontratak.


Ingracjacja
„Jesteś taka zdolna..”, „kto jak nie ty…”, „Tobie to zabierze minutę…”
Ingracjacja to forma manipulacji, w której manipulant podwyższa chwilowo poczucie własnej wartości rozmówcy, by by uzyskać coś, na co normalnie druga osoba by się nie zgodziła. Np. lider daje pozytywną informację zwrotną po to, by dać za chwilę pracownikowi niemiłe zadanie. Nie jest to więc zwykła forma komplementu.


Obwinianie
„To przez… Ciebie/dział marketingu/audytu/ryzyka…” „Czemu nic z tym nie zrobiliście?...”, „A dlaczego dopiero teraz o tym się dowiaduję?...”
Paradoksalnie wielu liderów wzbudza poczucie winy, by nieudolnie wzbudzić odpowiedzialność w zespole. Tymczasem obwinianie powoduje, że nikt nie chce jej brać, bo płaci się za to zbyt wysoką cenę emocjonalną w postaci wstydu. Niestety kiedy zaprasza się wstyd, wyprasza się kreatywność.


Alternatywą, zdrową formą radzenia sobie z rozbieżnymi oczekiwaniami jest przyjęcie empatycznej postawy ukierunkowanej na rezultaty czyli radykalna szczerość. O niej więcej już w kolejnych tekstach!

Szczegółowy opis w/w zachowań znajdziesz w:

Inga Bielińska, Zofia Jakubczyńska, "Jeden na jeden. Odważne rozmowy z pracownikami. Dialogi i praktyczne ćwiczenia" MT Biznes, Warszawa 2018

Przeczytaj również:

Brudna komunikacja czyli w co gramy, by uniknąć odważnych rozmów? (cz.4)

Pułapki (nie)słuchania czyli w co gramy, by uniknąć odważnych rozmów? (cz.3)

Ukryty konflikt czyli w co gramy, by uniknąć odważnych rozmów? (cz.2)

Agenda Taran czyli w co gramy, by uniknąć odważnych rozmów? (cz.1)

 

Szukasz więcej podobnych treści? Polub nas na Facebook'u i bądź na bieżąco z publikacjami. 

Zdjęcie: Asif Aman on Unsplash

{jcomments on}

Referencje